นาม+ปาก+กา

นามปากกา...คือ สิ่งที่ผมชอบเก็บเอามาคิดจนปวดหัว ว่าไอ้คนอย่างผมเนี่ยควรใช้นามปากกาว่าอะไรถ้าเกิดอยากมีอาชีพเป็นคนเขียนหนังสือขึ้นมาจริง แต่ก่อนผมก็ใช้ "ตัวพ่อจูเนียร์" นะ แล้วก็มีอีกหลายๆอันที่จำไม่ได้แล้วล่ะ มันเยอะเกิ๊น

แต่พอมาถึงตอนนี้ วันนี้ เดี๋ยวนี้ วินาทีนี้ เมื่อเวลากับโอกาสและความพอดีมันมาบรรจบกัน ผมดันเกิด ปิ๊ง คำว่า ไอเดีย ขึ้นมาทันทีที่เซลล์ปลายประสาทของสมองอันน้อยนิดของผมก้อนนี้ว่า ผมชอบคำว่า จินตนาการ เข้าแล้วสิ แต่จะเป็นแค่จินตนาการธรรมดามันก็ดูจะไม่น่าสนใจอะไร ผมเลยตัดสินใจใช้นามปากกาว่า "จิน+ตะ+นา+กาน" มันซะเลย เพราะการเขียนแบบนี้ คือการเขียนคำอ่านในภาษาไทย มีความหมายที่ผมให้นิยามกับมันว่า "มันคือการรวมตัวกันของคำหลายคำกว่าจะเป็นจินตนาการที่ใครๆจะได้สัมผัส มันคือคำที่เป็นรากเหง้าของจินตนาการอย่างแท้จริง" อืม...นี่แหละ ผมเลยชอบมันไงล่ะครับ

นาม+ปาก+กา เลยมาลงเอยที่ จิน+ตะ+นา+กาน

จิน+ตะ+นา+กาน

@MrKittiphun